Konya’ya Özgü Fener Alayı ve Şivlilik Geleneklerine Ait Mânilerin Etnopedagojik Bağlamda İncelenmesi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.20937849Anahtar Kelimeler:
Etnopedagoji, Konya, Gelenek, MânilerÖzet
Geleneğini, varlığını, kültürünü, tarihini sürdürmeye çalışan her bir toplum veya grup geleneğine, tarihine, kültürüne bağlı yeni nesiller yetiştirmeye ve bunu kendi inanışları ve kendi doğrularıyla geleneksel biçimde aktarmaya çalışır. Etnopedagoji, bu aktarımı bilimsel yollarla inceleyen ve halk eğitimi ile ilgilenen bir bilim dalıdır. Bir toplumun geçmişinin ya da geleceğinin aktarıldığı çeşitli araçlardan olan mâniler bu çalışmanın inceleme nesnesini oluşturmuştur. Çalışmanın amacı ise geçmişten günümüze kadar yalnızca bu yörede sürdürülmeye devam etmiş, Konya halk bilimi, folkloru ve kültürü açısından önemlilik gösteren bu geleneğin büyüklerin küçüklere aktarımıyla günümüze kadar ulaşmasına katkıda bulunan mânilerin etnopedagojik bağlamda incelenmesidir. Pek çok medeniyete başkentlik yapan ve önemli isimlere misafirlik eden, yüzyıllardır Anadolu'nun önemli merkezi şehirlerinden olan Konya'ya ait nesilden nesile yenilenerek aktarılan bu geleneğin etnopedagoji bağlamında değeri; Konya geleneklerini, tarihini, kültürünü yeni nesillerin de bilmesi, koruması ve devam ettirilmesinin sağlanmasıdır. Ayrıca fener alayı ve şivlilik geleneği, duaların ve tövbelerin kabul gördüğü düşünülen üç ayların başlangıcını temsil ettiğinden Konya halkı açısından ayrı bir öneme sahiptir. Bu sayede yalnızca kültürel değil dini bilgilerin aktarımının da yapıldığı görülebilmektedir. Bu geleneği büyüklerin çocuklara anlattığı ve çocukların merak içerisinde beklediği günümüzde de hala görülmektedir. Çalışmanın yöntemi nitel araştırma yöntemlerinden olan durum çalışması olarak belirlenmiş, bu geleneğe ait mânilerin etnopedagojik açıdan incelenmesi amacıyla içerik analizi yapılmıştır. Elde edilen veriler Schwartz’ın “Temel İnsan Değerleri” ne uygunluğu açısından incelenmiştir. Elde edilen bulgulardan mânilerin temalarının paylaşma, bereket ve birliktelik değerleri üzerinde yoğunlaştığı görülmüştür. Bazı mânilerde yer alan mizahi söylemler ve toplum tarafından atanan toplumsal cinsiyet temsilleri, Schwartz’ın hazcılık (hedonism) ve kısmen güç (power) değerleriyle ilişkilendirilebilir. Ayrıca incelenen mânilerin folklorik dilsel birer ürün olmasının ötesinde çocukların bilişsel, sosyal ve kültürel anlamda gelişim göstermelerine katkıda bulunan unsurlar olduğu görülmüştür.
Referanslar
Aksan, D. (1999). Türkçenin gücü. Engin Yayınevi.
Aliyeva Çınar, M. (2022). Ahıska Türklerinde etnopedagoji bağlamında atasözleri. Uluslararası Etnopedagoji Dergisi, 2(1), 1-17. http://doi.org/10.5281/zenodo.7545244
Aliyeva Çınar, M. ve Çınar, İ. (Ed.). (2026). Türk dünyası etnopedagojisi. (1. Baskı). YTB Yayınları.
Can, İ. Ve Özil, H. (2024). Konya’nın sosyal işareti: Şivlilik. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (54), 489-507. https://doi.org/10.52642/susbed.1476385
Çakır, V. (2005). Konya’nın geleneksel eğlence kültürü. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (17), 355-382. https://izlik.org/JA88RE95FM
Çınar, İ. (2026). Etnopedagoji: Atabek Yurdu (7. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
Detseli, İ. (2014). İsmail Detseli’den şivlilik (pişi’nin) tarihçesi. https://www.memleket.com.tr/ismail-detseliden-sivlilik-pisinin-tarihcesi-350342h.htm adresinden 2 Mayıs 2026 tarihinde alınmıştır.
Elçin, Ş. (1990). Türkiye Türkçesinde maniler. Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
Gönen, S. (2004). Konya manilerinde geçen yerleşim birimlerinin adlarına bir bakış. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (16), 95-106. https://izlik.org/JA44CN52NT
Görgülü, D. (2018). Konya’da aşure, şivlilik ve fener alayı geleneği. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(12), 66-82.
Işık, A. (2020). Konya ağzı ve söz dağarcığı. Konya Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları.
İstanbullu, S. (2023). Ramazan eğlencelerinde ezgili mânilerin korunması ve yaşatılmasının önemi: Kütahya Küpecik örneği. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13(2), 2165-2184. https://doi.org/10.48146/odusobiad.1192820
Kaymak, E. (2022). Cengiz Aytmatov’un “Gün Olur Asra Bedel” romanındaki etnopedagojik değerler. Uluslararası Etnopedagoji Dergisi, 2(1), 40-56. https://doi.org/10.5281/zenodo.7545275
Küçükbezirci, S. (2009). Konya halk bilimi: folklor güldestesi. T.C. Konya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü.
Öztürk, M., Ünal, V. (2019). Temel insani değerler ile yaşam doyumu arasındaki ilişki: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 36(1), 61-74. https://doi.org/10.32600/huefd.433294
Schwartz, S. H. (2012). An overview of the Schwartz theory of basic values. Online readings in Psychology and Culture, 2(1).
Subaşı, M. ve Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
TDK (Türk Dil Kurumu). (2026). Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr/
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Zeynep Sena Zor

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.